<<โลกกว้างของเจ้าแสบ>> ภาคแรก

ตอนที่ 3 ตอนที่ 3 ตอนที่ 3 มาแล้วเหวย!!!!

หลายคนถามไถ่กันมาว่า โครงการนี้มีอีกนานเท่าไหร่

(คนที่ถามอาจจะขี้เกียจโหวต หรืออาจจะบอกเป็นนัยๆว่า

ต้องทนอ่านกันไปอีกนานเท่าไหร่ 5555 ล้อเล่นๆ)

ต้องบอกกันไว้ก่อนเลย เรายังอยู่ด้วยกันอีกนานแสนนาน

ประมาณ 3 เดือน และภารกิจใหม่ ตอนใหม่จะออกมาให้อ่านกันทุกๆวันจันทร์

(ซึ่งแม่เจจะมาปั่นตอนประมาณวันศุกร์ หรือเสาร์ 5555 ต้องไฟลนก้นก่อนถึงจาเขียนได้)

และเมื่อวันที่ 12 พ.ค. ได้มีการเปิดตัวแม่ๆอยางเป็นทางการไปเรียบร้อยแล้ว

ในงานมีการให้Mommy Bear ทุกคนทำวีดีโอแนะนำแม่กับลูกด้วย

ของครอบครัวอื่นๆเค้าซึ้งน้ำตาจะไหล ส่วนครอบครัวเราน่ะเหรอ คอนเซ็ปท์เดิม

คือ ฮา และแปลก!!  (ก็เรามีเด็กแปลกอยู่ในมือตั้ง 2 หน่อ คริ คริ)

พร้อมทั้งต้องแนะนำทั้งครอบครัว เพราะว่าถ้าไม่มีครอบครัวก็ไม่มี Mommy Jay ในวันนี้

ใครอยากชมก็ขอโพทนา เฮ้ย โฆษณา หาดูได้ที่นี่จ้า

http://www.youtube.com/watch?v=5wNWSINr0Zw

หรืออยากอ่านเรื่องราวฮาในวันนี้งานเพิ่มเติม ก็ที่นี่จ้า

http://www.diarylove.com/paifahlanta

แอบเอารูปมาแปะ เรียกคะแนนโหวต 555

แต่ก่อนจะไปอ่านที่นั่น มาติดตามที่นี่กันก่อนน๊า  มาถึงตอนนี้ยังคงเป็นภารกิจเดิมอยู่

นั่นคือ "ภูมิคุ้มกันสร้างได้ ตอน ตัวน้อยตะลุยโลกกว้าง"

คราวที่แล้วเจ้าแสบพาไปตะลุยโลกกว้างที่หัวหินกันมาแล้ว

คราวนี้สิเราจะพาไปไหนกันดีหนอ .....??

เพราะแม่เจคิดว่าจริงๆแล้วทุกๆที่เป็นโลกกว้างของเจ้าแสบ

ก็ตั้งแต่พวกหนูคลอดออกมา ตั้งแต่นั้นทุกๆที่ก็เป็นโลกกว้าง ให้พวกหนูเรียนรู้กันอยู่เสมอ

และทุกที่ที่พวกหนูไป พวกหนูจะมีพ่อแม่ หรือไม่ก็คุณยาย

อยู่เคียงข้างเพื่อสอนสิ่งต่างๆในโลกกว้างใบนี้ให้หนูอยู่ตลอดเวลา

หากทุกที่คือโลกกว้างของลูก  เจ้าแสบของแม่ก็ถือว่าเป็นนักท่องเที่ยวตัวยง

เพราะอย่างที่ใครๆรู้ว่าบ้านเราไม่ได้มีพี่เลี้ยง พ่อแม่จึงต้องกระเตงเจ้าแสบไปทุกที่

แม่ถือว่า บ้านเราเปลี่ยนวิกฤติ...ที่ไม่มีคนช่วยดูลูก

ให้เป็นโอกาส...ที่ทำให้เราได้ใกล้ชิดลูก และพาลูกไปเจอประสบการณ์มากมาย

ซึ่งแม่ว่ามันเป็นสิ่งที่มีค่ามากมายสำหรับเจ้าแสบ ที่ไม่สามารถเอาอะไรมาทดแทนได้

เริ่มกันตั้งแต่เล็ก จนถึงตอนนี้ สำหรับในกรุงเทพฯ คงแทบจะไม่มีห้างไหนที่เจ้าแสบยังไม่เคยไป

ไม่มีอีเว้นท์(เด็ก)ไหนที่เจ้าแสบไม่เคยเดิน ส่วนต่างจังหวัดก็ค่อยๆพอกพูน

และกระจายตัวค่อยๆไกลออกไป เท่าที่พ่อแม่จะอาจหาญพาไปได้

ตั้งแต่แรกเกิดนอกจากบ้านยายที่อยู่กันตั้งแต่เกิด ถึง 3 เดือนแล้ว

เจ้าแสบก็มีอีกหลายๆที่ที่ได้ย่างกรายไป

และทุกๆครั้งที่เราไป แม่ก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษเพื่อลูก แม่ก็พกเหมือนกับแม่ทุกๆคนนั่นล่ะ

แต่สิ่งที่พิเศษสุดๆ นั่นก็คือ "ร่างกายที่แข็งแรงของลูก"

หากว่าลูกไม่สบายบ่อยๆ ก็ไม่มีพ่อแม่คนไหนกล้าพาลูกเที่ยวหรอก

แต่สำหรับเจ้าแสบน่ะเหรอ ไม่มีเรื่องพวกนั้นมากวนใจพ่อแม่และตัวเอง

แม้ว่าเจ้าแสบจะไม่ได้กินนมแม่นานเหมือนเด็กคนอื่น แต่แม่มั่นใจว่า

พ่อกับแม่เลือกนมผงที่ถูกกับลูกที่ซู้ดดดดตั้งแต่เล็กจนถึงตอนนี้

แล้วแม่ก็คิดว่า "เจ้าแสบของแม่ก็แข็งแรงไม่น้อยหน้าเด็กคนไหนหรอก"

และอีกอย่าง นั่นก็คือ "อุปกรณ์ช่วยชีวิตพ่อกับแม่"

ไม่ต้องสงสัย คือของลูกน่ะเตรียมพร้อมอยู่เสมอเป็นประจำอยู่แล้ว

แต่ต้องมีของช่วยชีวิตพ่อแม่เป็นสำคัญ นั่นก็คือ "กระเป๋าอุ้ม ,

รถเข็น (แต่ก่อนคันใหญ่ 1 คัน ตอนนี้แปลงร่างมาเป็นก้านร่ม 2 คัน)

, คาร์ซีท (แต่ก่อนเป็นตะกร้า แล้วแปลงร่างมาเป็นแบบเด็กโต 2 คัน)"

และอื่นๆอีกมากมาย ที่ช่วยชีวิตพ่อกับแม่ได้ เพื่อให้พ่อกับแม่สามารถ

กระเตงเจ้าแสบไปได้ทุกที่ แบบมีความสุขและสนุกสนานที่สุด หุหุ

เจ้าแสบทำงานกับแม่ที่ออฟฟิศ ย้ำที่ออฟฟิศตั้งแต่ 1.5 เดือน

(อันนี้เป็นเรื่องจริงไม่ได้แต่งเรื่องใดๆทั้งสิ้น)

ก็พ่อเบี้ยวน่ะเซ่ อยากให้แม่กลับไปช่วย หรือใช้งานอย่างเร็วที่สุด 555

แม่เลยต้องหอบลูก(ทีละคน)ไปเลี้ยงที่ออฟฟิศช่วงกลางวัน

เพราะจะให้ยายเลี้ยงทั้งสองคนก็เลี้ยงไม่ไหว

แรกๆเจ้าแสบก็งอแง เพราะว่าคงงงๆว่าที่นี่ที่ไหนอ่ะแม่

แต่พอเลี้ยงๆไปเจ้าแสบก็เริ่มชิน พนักงาน ลูกค้าก็เริ่มชิน กับเสียงร้องไห้ หัวเราะ

โวยวายของเด็ก จนเดี๋ยวนี้หากไม่พาลูกไปออฟฟิศ

ทุกคนพากันบ่นคิดถึงเหมือนออฟฟิศขาดสีสัน ขาดเสียงหัวเราะ ขาดกำลังใจในการทำงาน

พาลจะหยุดงานกันซะนี่  เอ่อ...เค้าเห็นลูกเราเป็นอะไรหว่า 555

บางครั้งแม่ก็เลยเถิดพาลูกไปประชุมกับลูกค้าอีกด้วย

แรกๆผลคือ ร้องกระจาย พ่อมานก็เอาไม่อยู่ 555 จนเค้ารู้ไปหมดแล้วว่าเด็กคนนี้ลูกครายยยย

แต่ตอนหลังเหมือนรู้ ก็จะเจียมเนื้อเจียมตัว หรือบางครั้งก็ทำตัวน่ารักจนแม่ขายงานผ่านโล้ดๆเลยทีเดียว

ถึงแม้แม่จะพาเจ้าแสบไปที่ออฟฟิศเร็วไปหน่อยอย่างที่ใครๆเค้าว่ากัน

แต่แม่คิดว่ามันเป็นการปลูกฝังนิสัยอย่างหนึ่งในเจ้าแสบ นั่นคือ ทำให้เจ้าแสบไม่กลัวคน

ไปไหนก็ไม่งอแง ทำให้พ่อแม่ได้ใจในการพาลูกออกไปข้างนอกตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา 5555

ต่อมาตอนที่เจ้าแสบ 2 เดือน เจ้าแสบก็ได้เริ่มตะลุยที่ต่างๆอย่างเป็นจริงเป็นจัง

ที่แรกนั่นคือเที่ยวห้างสรรพสินค้ากับพ่อแม่ ตั้งแต่ห้างใกล้บ้าน จนไปถึงห้างไกลบ้าน

เจ้าแสบไปมาหมดแล้ว

ตั้งแต่ยังอยู่ในประเป๋าอุ้ม กับรถเข็นคันใหญ่(โตมโหฬาร ที่ใครคิดว่าขนบ้านมา เฮ้อ!)

จนมาถึงรถเข็นก้านร่ม 2 คัน และตอนนี้วิ่งเล่นทั่วห้าง วุ่นวายเป็นที่สุด

ใครๆที่เคยบอกว่าห้างสรรพสินค้าเป็นแหล่งรวมเชื้อโรค ... มันคือความจริง

แต่เรื่องแค่นี้ไม่ใช่เหตุผลเพียงพอที่ทำให้พ่อเบี้ยวกับแม่เจ หยุดพาลูกเที่ยวได้หรอก

เพราะพ่อกับแม่คิดว่าหากลูกเราแข็งแรง ไปที่ไหนก็สบาย

หรือบางคนคิดว่า ห้างก็คือห้าง ไม่เห็นทำให้ลูกเกิดการเรียนรู้ได้ตรงไหน

ใครคิดยังไงพ่อแม่ไม่รู้ แต่แม่รู้เพียงอย่างเดียวว่า

 "ทุกที่คือโลกกว้างของลูก และมีสิ่งต่างๆให้ลูกเรียนรู้ได้อยู่ตลอดเวลา"

จนถึงทุกวันนี้ พอเสาร์อาทิตย์เจ้าแสบกลับเป็นคนอ้อนแม่ ให้พาไปเที่ยวห้างทุกที่สิน๊า

ทำให้พ่อเบี้ยวเกิดอาการกลัวขึ้นมา ...ไม่ได้กลัวเชื้อโรค

แต่กลัวลูกจะกลายเป็นShopaholic แทนน่ะเซ่ 555

โลกกว้างของเจ้าแสบยังไม่หมดเพียงเท่านี้ นี่เป็นเพียงอินโทร (เพราะว่าแม่เจขี้โม้ คริ คริ)

ยังมีอีกตอนให้ติดตามกันนะคะ